O Δρ. Χημικός Μηχανικός – Συγγραφέας Ηλίας Κοπανάκης μιλά για την ποίηση σε συνέντευξή του στη ψυχολόγο Τατιάννα Τουζλούκωφ

O Δρ. Χημικός Μηχανικός - Συγγραφέας  Ηλίας Κοπανάκης μιλά για την ποίηση σε συνέντευξή του στη ψυχολόγο Τατιάννα Τουζλούκωφ

Με αφορμή την έκδοση της νέας ποιητικής συλλογής του Ηλία Κοπανάκη «Κηροδοσία των Ανέμων» ζήτησα με όλο το σεβασμό την παρακάτω συνέντευξη :

Τ.Τ. Τι σε προκαλεί να γράφεις;

Η.Κ. Η γραφή δεν γίνεται σε καθημερινή βάση και προγραμματισμένα. Ενδέχεται να περάσουν πολλές εβδομάδες χωρίς να μου έρθει μια στιγμή έμπνευσης, ενώ από την άλλη υπήρξαν περιπτώσεις που μέσα σε μια μόλις ημέρα έγραψα αρκετές σελίδες στίχους. Αυτή καθ’ εαυτή η πρόκληση είναι κάτι άγνωστο σε εμένα, μιλώ για την βαθύτερη αιτία, ωστόσο φαίνεται να ενεργοποιούν αυτήν μου την ανάγκη για γραφή, γεγονότα της καθημερινότητας, ειδήσεις της ημέρας, περιστατικά τυχαία κοντινά ή πιο μακρινά.

Τ.Τ. Όταν γράφεις μετά αναγνωρίζεις σαν δικό σου το κείμενο;

Η.Κ. Μετά από λίγο καιρό, πράγματι το ποίημα το νοιώθω σαν κάτι απόμακρο. Όχι από την άποψη ότι ξεχνώ την αιτία ή τον τόπο συγγραφής του, αυτά μένουν πάντα σχεδόν χαραγμένα στην καρδιά και την μνήμη μου, αλλά από την άποψη ότι πολλές φορές αναρωτιέμαι για ποιον λόγο εκείνη την ώρα θυμήθηκα και έβαλα την τάδε λέξη στο σημείο εκείνο, που μπορεί να είχα να την χρησιμοποιήσω χρόνια, ή γιατί χρησιμοποίησα εκείνη την εικόνα, όταν τέτοιο γεγονός δεν έχω ζήσει ποτέ στην πραγματική μου ζωή.

Τ.Τ. Τι συναισθήματα νοιώθεις όταν βλέπεις αυτά που έγραψες μετά από καιρό;

Η.Κ. Νοιώθω μια ικανοποίηση για όσους από τους στίχους είναι δυνατοί και περήφανος που κατάφερα σε στιγμή έμπνευσης να εκφράσω κάτι πολύ βαθύ. Για τους στίχους που είναι μέτριοι νοιώθω ότι βιάστηκα και ότι θα έπρεπε να τους δουλέψω περισσότερο, ωστόσο παραμένουν και εκείνοι αγαπημένοι, καθώς στο βάθος τους υπάρχει και σε εκείνους ένα κομμάτι της ζωής μου.

Τ.Τ. Πιστεύεις ότι υπάρχει κριτήριο χαρακτηρισμού μιας ποίησης ως καλής ή κακής και ποιος εν τέλει είναι εκείνος που μπορεί να πει κάτι τέτοιο;

Η.Κ. Όχι δεν υπάρχει τέτοιο κριτήριο, κανείς δε μπορεί να πάρει μια τόσο σημαντική ευθύνη στους ώμους του. Δεν μπορείς σχεδόν ποτέ να απορρίψεις μια ποίηση όσο ασήμαντη κι αν σου φαίνεται. Ο μόνος κριτής είναι ίσως ο χρόνος. Η ποίηση που θα μιλάει στις καρδιές των ανθρώπων και μετά από εκατό ή πεντακόσια χρόνια, ίσως αυτή η ποίηση να είναι εξαιρετική.

Τ.Τ. Τα ποιήματα τα γράφεις για σένα ή υπάρχει μια βαθύτερη ανάγκη να επικοινωνήσεις μέσω αυτών με τον κόσμο;

Η.Κ. Φαντάζομαι ότι όλοι όσοι έχουν γράψει στην ζωή τους στίχους, τους έγραψαν κατ’ αρχήν για τον εαυτό τους. Τους έγραψαν για να εκφράσουν ένα συναίσθημα χαράς ή λύπης, ένα πάθος που εκείνη την ώρα ζούσαν. Εν συνεχεία ενδέχεται να εμφανιστεί η επιθυμία να μοιραστείς αυτά τα γραπτά σου με φίλους, οικεία πρόσωπα ή με ένα μεγαλύτερο κοινό μέσω μιας επίσημης ή ανεπίσημης έκδοσης. Για να συμβεί το τελευταίο θα πρέπει να είσαι έτοιμος να αφεθείς στην κρίση ανθρώπων που ποτέ δεν έχεις γνωρίσει κι ως εκ τούτου, ανθρώπων που εκ των πραγμάτων θα σε κρίνουν αυστηρά με την καλή έννοια, ότι δηλαδή θα αναζητήσουν μέσα στους στίχους σου το ξεχωριστό εκείνο στοιχείο που τους κάνει ιδιαίτερους. Αν υπάρχει αυτό το στοιχείο στα ποιήματα κάποιου, η επικοινωνία με μεγαλύτερο πλήθος κόσμου θα ’ρθει αβίαστα, αν όχι τότε σαν γεγονός θα μείνει απλά η τόλμη του ποιητή να εκφραστεί δημόσια.

Τ.Τ. Είναι τρόπος επικοινωνίας, αντίστασης ή επιβίωσης η ποίηση;

Η.Κ. Η ποίηση είναι όλα αυτά μαζί αλλά ίσως η διάρκεια αντίστασης ή επικοινωνίας με ένα ποίημα διαρκεί μόνο κάποια λίγα δευτερόλεπτα. Αμέσως μετά επανερχόμαστε στην πραγματικότητα, που τις περισσότερες φορές είναι σκληρή, απάνθρωπη, βίαιη και πεζή. Ωστόσο είναι τόσο σημαντικό να υπάρχουν οι τέχνες και η ποίηση του λόγου πιο συγκεκριμένα, όσο απαραίτητο είναι το αίμα στον ανθρώπινο οργανισμό. Δίχως αυτές τις μικρές χαραμάδες φωτός η ζωή μας θα ήταν φτωχότερη, ίσως να μην υπήρχε καν ζωή. Η ποίηση γεννήθηκε την ίδια στιγμή που γεννήθηκε η ιδέα του ανθρώπου στη γη.

Τ.Τ. Τατιάννα Τουζλούκωφ ψυχολόγος που καθώς είναι πολυτάλαντη ασχολείται επίσης με την κατασκευή χειροποίητων κοσμημάτων αλλά και με τη φωτογραφία! (σύζυγος του Ηλία Κοπανάκη! )

Διαβάστε σχετικά άρθρα μου για την αγαπημένη μας :

– Τατιάννα ή Τατιανή ή προφίλ Ταττού ή με την ονομασία της σελίδας της φωτο ροή Ταττού

– ΦΩτό ρΟΗ Ταττού

Όσα να γράψω για τον Ηλία Κοπανάκη και τη σύζυγό του Τατιάννα Τουζλούκωφ θα είναι λίγα σύμφωνα με όσα βλέπω να δραστηριοποιούνται! Ήταν μεγάλη η τιμή να τους γνωρίσω από κοντά πραγματοποιώντας την παρουσίαση* της πρώτης του ποιητικής συλλογής «Ίσκιος του έρωτα» και μάλιστα στον εκδοτικό οίκο ΌΣΤΡΙΑ που εκδόθηκε! Η φωτογραφία του Ηλία στο προφίλ του Ilias Kopanakis  καθώς και στο δεδομένο άρθρο, είναι από την Τατιαννή του, εκείνη την όμορφη βραδιά και συγκινούμαι διότι άκουγε εμένα με την ηθοποιό σκηνοθέτη Μαριάννα Καστανία να τον παρουσιάζουμε…  Στεναχωριέμαι που δεν μπορώ να τους επισκεφθώ στην Μυλόπετρά τους για την παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής Κηροδοσία των ανέμων του Ηλία Κοπανάκη. Ευελπιστώ -όπως προτείνω και σε εσάς- να βρεθoύμε καλοκαίρι κάτω από τον ίσκιο των βενετσιάνικων πύργων του Μαρουλά, διαβάζοντας το σχετικό βιβλίο μελέτη του συγγραφέα, συζητώντας για την μακραίωνη ιστορία του παραδοσιακού χωριού με το μινωικό, βενετσιάνικο πλούσιο παρελθόν… Απολαμβάνοντας βέβαια, τις παραδοσιακές σπιτικές συνταγές τους, που με μεράκι και οικολογική συνείδηση καλλιεργούν πχ τις ντοματιές τους καθώς βλέπω φωτογρ. οι ίδιοι. Εξάλλου ο Ηλίας Κοπανάκης είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στο «Περιβάλλον» από το τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Κρήτης και διδάκτορας της Σχολής Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης. Η διδακτορική διατριβή του παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2015 είχε σχετικό θέμα που μπορείτε να δείτε στο παρακάτω λινκ :

Περίληψη Διδακτορικής Διατριβής του Κοπανάκη Ηλία με θέμα «Δυναμική των ατμοσφαιρικών αερολυμάτων και μελέτη του δυναμικού πυρηνοποίησής τους στην ανατολική Μεσόγειο»

Περισσότερες πληροφορίες για να τους επισκεφτείτε :

Μυλόπετρα Μαρουλάς Ρεθύμνου

Mylopetra, Maroulas

*Με τα παρακάτω προσκαλούσα προσωπικά, για την παρουσίαση της πρώτης του ποιητικής συλλογής :Πρόκειται για μια ποιητική συλλογή ενός ταξιδιού αναζήτησης του ίσκιου του έρωτα του Ηλία Κοπανάκη που ξεκίνησε πριν δεκαπέντε χρόνια, που όμως δεν τον κάνει να γράφει με τα γλυκανάλατα λόγια ενός ερωτευμένου αλλά διευρύνοντας τους ορίζοντες του διαβάζοντας μαθαίνοντας για τον εαυτό του και τον κόσμο που μας περιβάλλει και κατά επέκταση και των δικών μας (οριζόντων) με υπαρξιακές αναζητήσεις.
Μια μικρή αποκρυπτογράφηση, του συμβολιστή ποιητή, με την προσωπική ταπεινή μου γνώμη και με όλο το σεβασμό, θα έχω τη τιμή να επιχειρήσω να κάνω τη Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2014 όπου και σας περιμένουμε να τον γνωρίσουμε από κοντά και να μας αποσαφηνίσει και ο ίδιος κάποιες από τις άγνωστες πτυχές των νοητικών γραμμών που χάραξε στο χαρτί…
Όπως π.χ. θα ήθελα να μας εξηγήσει εάν το «Xαίρε illiterate horde… » ο πρώτος στίχος του από το ποίημά του με τίτλο «Η φάκα» προέρχεται από φράση του Έρασμου προς του δασκάλους » this untaught race of experts, this illiterate horde of literates»….» Πετρούλα Σίνη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s