Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Ζαχαρία Σώκου, Άλλα ρούχα, στον πολυχώρο Αίτιον

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Ζαχαρία Σώκου ''Άλλα ρούχα'' στον πολυχώρο "Αίτιον"

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του Ζαχαρία Σώκου, Άλλα ρούχα,  στο  cafe – πολυχώρος Αίτιον, επί της οδού  Τζιραίων 8-10 στην Αθήνα (στάση μετρό Ακρόπολη) τις 8 Απριλίου 2016 8:00 μ.μ.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
ο Κυριάκος Σταμέλος, μηχανολόγος -ηλεκτρολόγος ΕΜΠ και ποιητής,

ο Πέτρος Στεφανέας, λέκτορας ΕΜΠ, ποιητής και

ο Πάνος Σταθόγιαννης, συγγραφέας.

Ποιήματα θα διαβάσει ο ηθοποιός Κώστας Γιαλίνης.
Θα παίξει κλαρίνο ο Θανάσης Βασιλόπουλος.
Θα συμμετάσχει ο πρωτοψάλτης Γιώργος Χατζηχρόνογλου.
Η εκδήλωση θα κλείσει με ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια.

Άλλα ρούχα Συγγραφέας : Ζαχαρίας Σώκος Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2015 Σειρά : Ελληνική ποίηση, 74 σελ. ISBN 978-960-576-311-4

 

Έργο του Βαγγέλη Ρήνα που τις 22-10-2015 ήταν καλεσμένος στην εκπομπή του Ζαχαρία Σώκου »Απόστροφος» κι όπου κοσμεί  το εξώφυλλο της ποιητικής συλλογής »Άλλα ρούχα».

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΥΜΜΑΘΗΤΩΝ

Ως να ήταν σε ταινία βουβή,

σε σύθαμπο του χρόνου

κι ήταν πληγές ψιμύθιο περασμένες,

αλλά του χρόνου τα σημάδια δεν ακούνε.

Κι ένα αεράκι άηχο να τρεμοπαίζει,

ρούχα φαρδιά, μαλλιά αραιά που υποχωρούνε,

ευθυτενή τα βλέμματα, συμβιβασμένες υγρασίες.

Κριτικές – Παρουσιάσεις

Ελένη Αράπη, Τα «άλλα ρούχα», http://www.oanagnostis.gr,

30.10.2015 Ελένη Χωρεάνθη, Άλλα ρούχα, diastixo.gr, 31.5.2015

http://www.biblionet.gr/book

http://www.gavrielidesbooks.gr/showtitle.aspx?vid=1972

Τα “άλλα ρούχα”

ο αναγνώστης στις 30 Οκτωβρίου, 2015 http://www.oanagnostis.gr/ta-alla-roucha/

Γράφει η Αράπη Σ. Ελένη.

Τα “Άλλα ρούχα” αποτελούν την πρώτη μα εξαιρετική ποιητική συλλογή του Ζαχαρία Σώκου από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη. Μια ποιητική συλλογή που φαντάζει ως “Επιτάφιος”, για όλους αυτούς που έφυγαν νωρίς.Ο ποιητής μας παρουσιάζει τους αγαπημένους του νεκρούς και εμείς γινόμαστε θεατές μιας κινηματογραφικής ταινίας, που με ένδυμα τις λέξεις ξεδιπλώνει εμπρός μας, τον πόνο, την θλίψη, την απώλεια, τη φθορά του χρόνου.

“Στη Μεσογείων

Ήταν μεσάνυχτα και μετά, σκοτάδι αλλόκοτο, κι η θεία αυγή

αργούσε ακόμα. Άρρωστη άπνοια έγλειφε, σαν χορτασμένος

σκύλος, τις ώρες που μηρυκάζουν σκέψεις. Ξάφνου αεράκι

απόκοσμο ανασήκωσε το φόρεμα της μνήμης και ένα ρίγος,

ίδιο με την ανατριχίλα στις απότομες κατηφοριές των βαγονιών

στο λούνα παρκ, ξάμωσε στο κορμί μου. Ταξίδια νύχτας

ξεπέζεψαν, γεύση αόρατης παρουσίας.

Πού πάτε περασμένα μεσάνυχτα, παιδιά,

η νύχτα είναι κόκκινη μα οι χάρες την ασπρίσαν

κι έχω μεγαλώσει πια και δεν αντέχω τα ξενύχτια.

Πάμε, μου γνέφει ο Κωστής.

Έλα, μου κάνει ο Τάσος,

κι ακολουθώ.

Σταυροκοπιούνται οι οδηγοί

Ριγούν οι φανοστάτες.

Γυρνώ,

κι είμαστε λέει στη Μεσογείων,

πλημμύρα μαύρο γάλα,

κι άλικο έπεφτε χιόνι.

Βλέπω τον Κώστα άλουστο,

τον Τάσο δίχως δόντια

και μέσα στα χεράκια τους

η αργυρή τους κόμη,

περνά και η μανούλα μου

και δε με αναγνωρίζει.”

Το “σύθαμπο του χρόνου” λοιπόν, η ματαιότητα, η φθορά, η σιωπή παρουσιάζονται σαν σε ταινία βουβή με κοντινό πλάνο πάντα τον θάνατο.

Ακόμα και ο έρωτας, η ζωογόνος δύναμη που κινεί το σύμπαν, δοκιμάζεται στο σφαγείο του χρόνου. Αντιμετωπίζεται ως πόνος, ως παραπλάνηση. Μα και κάπου εκεί υπολανθάνει “η αέναη θερμότητα”, “όταν ο έρωτας σελώνει το άλογό του”.

Βαθιά πολιτικοποιημένος εκφράζει την αγωνία του για τον άνθρωπο. Καταθέτει τους προβληματισμούς του κοινωνικούς και πολιτικούς. Δεν προτείνει λύση, μα μέσω της στωικότητας και της εφεύρεσης “του άλλου εαυτού” υπομένοντας εντέλει αντιδράει.

“Το καπλάνι της Σάμου

Θα ‘ρθω μια μέρα,

της νιότης φυσεκλίκια ζωσμένος,

της ουτοπίας το αμπέχονο στον ώμο

κι αρβύλες θα φορώ, με πέταλα αργυρά καλιγωμένος,

κι αντάρτης αυθάδης

πίσω θα τα γυρέψω όλα

αλίμονό σας.

Θα΄ρθω μια μέρα,

του Καραίσκου χούγια φορώντας,

όχι σε αγύρτες τραπεζίτες αναιδείς,

εξωνημένους του διευθυντηρίου,,

αυτούς αρχαία ύβρις αναμένει,

στον άλλο μου εαυτό θα καταφτάσω και στη μνήμη.

Θα΄ρθω μια νύχτα, θα το δείτε,

ρετάλια να μαζέψω

τα παλιά μου κομμάτια

κι ό,τι μπορώ θα ξαναυφάνω

σώματα και ψυχές σπαταλημένες.

Θα ΄ρθω πριν έρθουν κι ό,τι σώσω,

έτσι και αλλιώς η σωτηρία πλάνη,

κι αφού την ώρα την καλή δεν δύναμαι να βαλσαμώσω

και σαν κουνάβι σε μουσείο να ποζάρει,

όπως στη Σάμο το καπλάνι,

γιατί φοβάμαι οι καλές οι ώρες

το ύψος της μοιραίας πτώσης μεγαλώνουν.

Πιλότος κάποτε ήθελα να γίνω

μην ξέροντας, ο αφελής,

τι πάει να πει υψοφοβία.”

Διαβάζοντας τα “Άλλα ρούχα” είναι σαν να βλέπεις να ξετυλίγεται εμπρός σου το τοπίο της Αιτωλίας, μα και σαν να ακούς τις φωνές των προγόνων σου να ξεπροβάλλουν πίσω απο τις λέξεις.

Κυρίαρχη “ταΐστρα” του ποιητή, ο μέγιστος Ομηρος. Μέσα από την Ιλιάδα, ανασύρει τρεις ανώνυμους “ήρωες” τον Σιμοείσιον, τον Θαμύρη και τον συνώνυμο του Σώκο και τους δίνει μια κάποια αξία. Καβαφικός ο λόγος και το ύφος του, με καρυωτακική θλίψη. Επόμενη ”ταΐστρα” το δημοτικό τραγούδι, το οποίο διανθίζει την ποιησή του. Δεινός χειριστής τόσο του ελεύθερου όσο και του ομοιοκατάληκτου στίχου.

Η ποίηση του Ζαχαρία Σώκου χωμένη για χρόνια μέσα σε κλειστά συρτάρια, δεν μούχλιασε μα ωρίμασε. Η φθορά του χρόνου, που τόσο πολύ μνημονεύει ο ποιητής, την δυνάμωσε.

Και τώρα ήρθε η ώρα ο σκηνοθέτης, ο δημοσιογράφος να φορέσει επιτέλους τα “Άλλα ρούχα” και ως άλλος εαυτός να τολμήσει να σεργιανίσει της ποίησης την σκάλα.

“Τα άλλα ρούχα

Με εφτά κοτλέ

και δέκα τζιν

την έβγαλα ως τώρα

κι ίσως μη χρειαστεί

άλλη αγορά να κάνω.

Μόνο τότε,

στην αορτή του χρόνου

νικημένη σκιά,

στου Αρακύνθου τα ριζά,

“της Άρνης τα λαγκάδια”,

να με φυσάει ο βοριάς

και να με βρέχει ο νότος

και θα με βλέπω

γαμπρό να με στολίζουν

πρέπει κουστούμι να φορώ

να μη με δει η μάνα μου

παλιόρουχα να φέρω.

Κι έτσι εγώ

που, καταβάθος,

ήθελα άλλα ρούχα

δεν θα προλάβω ποτέ να τα φορέσω.”

Ζαχαρίας Σώκος
Zaxarias Sokos
https://www.facebook.com/Zaxarias-Sokos-1511377699156117/timeline

Δημοσιογράφος μέλος ΕΣΗΕΑ , π. Διευθυντής Απόδημου Ελληνισμού και Δορυφορικής Τηλεόρασης ΕΡΤ. Αρχισυντάκτης και παρουσιαστής τηλεοπτικών εκπομπών και παραγωγός της ραδιοφωνικής εκπομπής του »Τρίτου» προγράμματος της ΕΡΑ »ΑΠΟΣΤΡΟΦΟΣ»*. Δ/ντης Σύνταξης του περιοδικού »ΠΕΡΙΣΤΥΛΟΝ». Εργάστηκε ως αρχισυντάκτης σε εφημερίδες και περιοδικά. Σπούδασε Οικονομία και Σκηνοθεσία. Ζει στην Αγία Παρασκευή από το 1961. (http://www.nikiagiaparaskevi.gr )

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s